«Όχι άλλον πόνο !


«Όχι άλλον πόνο !

Φτάνει πιά ! Μπουχτίσαμε ! Στόπ !

Έχω καιρό να γράψω … μα , τι να πώ ; Ξέρετε , για να γεμίσει μια σελίδα ,πρέπει να υπάρχει έμπνευση , όνειρο , όραμα … ή τουλάχιστον κάτι που να πρέπει να ειπωθεί !

Τέσσερα χρόνια ,ίσως και πέντε -δεν είμαι καλή στην αριθμητική και σίγουρα δεν φημίζομαι για την δυνατή μου μνήμη …- κοινωνώ τις σκέψεις μου με εσάς ,μιλώντας για σκέψεις ενδόμυχες ,για πολιτική , για την καθημερινότητά μας , για τις σχέσεις των ανθρώπων ,για όλα αυτά τα φθαρτά και τα άφθαρτα που απασχολούν το μυαλό μας και μέσες άκρες κατόρθωνα να δίνω απαντήσεις , να προτείνω λύσεις ή τουλάχιστον να διακωμωδώ τα κακώς κείμενα ,προσφέροντάς σας μια ανάσα αισιοδοξίας !

Δυστυχώς έφτασε η στιγμή που δεν βλέπω φώς   στο τούνελ …η οπτιμιστική ματιά μου μοιάζει εξαφανισμένη εδώ και καιρό κι ούτε η εξπέρ του είδους η Νικολούλη δύναται την βρεί ! Απωλέσθη … καπούτ !

Σκοτάδι βρε παιδί μου … σκοτάδι   μαύρο κι άραχνο πλανιέται από πάνω μας  και πραγματικά δεν ξέρω πού θα μας βγάλει ! Δεν αναφέρομαι μόνο στην χώρα μας ,που όλοι γνωρίζουμε πως δεν διανύει την λαμπρότερη εποχή της   … αναφέρομαι στην   Ευρώπη  … στον κόσμο όλο …

Όλοι μας είμαστε σε κατάσταση αναμονής μιας μεγάλης καταιγίδας   που θα φέρει κατακλυσμό   και θα σαρώσει τα πάντα στο πέρασμά της   ! Το νιώθουμε … το οσφριζόμαστε στον αέρα   και έχουμε τον πανικό των πουλιών πρίν να ξεσπάσει η μεγάλη μπόρα !

Το κακό είναι πως πλέον είμαστε στο σημείο που δεν υπάρχει γυρισμός … Τα σημάδια είναι πολλά …

Ο μονομερής καταμερισμός του πλούτου   και η καταδίκη λαών σε αφανισμό χάριν του κέρδους γκρέμισαν όλες   τις γέφυρες εναέριες και επίγειες , πολιτιστικές ή πολιτισμικές που ως στόχο είχαν την κατάργηση των ορατών ή μη συνόρων μεταξύ των λαών .

Είναι ανεπίτρεπτο να πεθαίνουν παιδιά από πείνα   … είναι ανεπίτρεπτο να στερείς στον άνθρωπο την ελπίδα … είναι ανεπίτρεπτο να χωρίζεται ο κόσμος στο ΕΜΕΙΣ και ΟΙ ΑΛΛΟΙ …

Το σκοτάδι που απλώνεται ολοένα και πιο απειλητικό πάνω απ’ τα κεφάλια μας γεννά πανικό κι αυτός με την σειρά του τη βία ! Μην επαναπαύεστε στην   σιγουριά του καναπέ που γεννά η αίσθηση εικονικής πραγματικότητας των σκηνών αλλοφροσύνης κι αλληλοσπαραγμού που παρελαύνουν καθημερινά στις οθόνες μας   … δεν   πρόκειται για ταινία   μα για πραγματικότητα …

Έχουμε πολλά ακόμα μπροστά μας να δούμε , ν’ ακούσουμε …να ζήσουμε !

Λένε πως το μεγάλο σκοτάδι το διαδέχεται το πιο λαμπρό φώς … νόμος της φύσης ! Εγώ λέω να το αντιμετωπίσουμε  όπως ο Ρίτσος ,ο μεγάλος αυτός Έλληνας ποιητής ,αντιμετώπισε την τρομερή και θανατηφόρα αρρώστια της εποχής του ,την φυματίωση , απ’ την οποία σημειωτέον είχε χάσει δυο συγγενικά του πρόσωπα .

«- Ευτυχώς η φυματίωση με κράτησε μακριά από κάθε άλλη δουλειά και ασχολήθηκα μόνο με το να γράφω ποίηση !»

Ακόμα και καλυμμένος από βαθύ σκοταδισμό ή σκοτάδι …όπως θέλετε πέστε το … ο κόσμος μας μέσα του κρύβει άπλετο φώς … που μπορεί κάνει τα αδύνατα , δυνατά !

Το θέμα είναι πως τίποτε δε γίνεται δια μαγείας ! Νοσούμε   από ιδιαίτερα επιθετική ασθένεια που δεν στοχεύει στα ζωτικά όργανα του σώματός μας μα στην ψυχή ! Η ίαση   δεν θα ρθει μέσω μιας φαρμακευτικής αγωγής ! Η θεραπεία   θα βρεθεί αν επιλέξουμε να δούμε την αρρώστια ως ευκαιρία ενδοσκόπησης κι αυτογνωσίας !

Αν και μόνο αν  επιλέξουμε   να κοιτάξουμε μέσα μας …όσο τρομακτικό κι αν είναι αυτό … τότε μόνο θα χουμε την ευκαιρία ν’ αναγνωρίσουμε τα λάθη μας και τις λανθασμένες επιλογές μας που μας οδήγησαν   στον αλληλοσπαραγμό .

Ας μην περιμένουμε ένα θαύμα για να σωθούμε … ας το δημιουργήσουμε …γιατί το θαύμα είμαστε ΕΜΕΙΣ !!! Καιρός να δημιουργήσουμε αυτό που όλοι ονειρευόμαστε κι αυτό σίγουρα δεν είναι ο πλούτος , αλλά ένας κόσμος που όλοι θα ζούν ειρηνικά , δίχως αιτίες διχασμού και  σύνορα !

 

AΓΓΕΛΑ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

Από την έντυπη έκδοση «ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ»