Η Ένωση Γυναικών Ελλάδας (Ε.Γ.Ε.) τιμά την 8η Μάρτη ως ημέρα μνήμης των αγώνων του γυναικείου κινήματος και ως αφετηρία νέων διεκδικήσεων για ουσιαστική ισότητα, ασφάλεια και ειρήνη.
Τιμούμε τις εργαζόμενες γυναίκες της Νέας Υόρκης του 1857 που, με το σύνθημα «Ψωμί και Τριαντάφυλλα», διεκδίκησαν ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, αξιοπρέπεια και ποιότητα ζωής. Από τότε μέχρι σήμερα, ο αγώνας για ίσα δικαιώματα παραμένει ζωντανός, επίκαιρος και αναγκαίος.
Η 8η Μάρτη, που θεσπίστηκε το 1977 από τον ΟΗΕ, μας υπενθυμίζει ότι η ισότητα των φύλων αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και βασική αξία κάθε δημοκρατικής κοινωνίας. Παρά τις θεσμικές κατακτήσεις, οι γυναίκες εξακολουθούν να βιώνουν ανισότητες στην εργασία, στις αμοιβές, στη λήψη αποφάσεων, στην πρόσβαση στην υγεία και στην κοινωνική προστασία.
Διαπιστώνουμε ότι:
• Η έμφυλη βία και οι γυναικοκτονίες αυξάνονται, σε φυσικό και διαδικτυακό χώρο. Η ενδοοικογενειακή βία, η σεξουαλική παρενόχληση και η διαδικτυακή κακοποίηση αποτελούν καθημερινή απειλή για τη ζωή και την αξιοπρέπεια των γυναικών.
• Τα δικαιώματα των γυναικών αμφισβητούνται διεθνώς. Οι πολεμικές συγκρούσεις και οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις πλήττουν πρώτα και περισσότερο τις γυναίκες και τα παιδιά. Εκφράζουμε την έντονη ανησυχία μας για τον πόλεμο στο Ιράν και τη γενικευμένη αστάθεια στην περιοχή, που θέτει σε κίνδυνο τη ζωή αμάχων και υπονομεύει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Οι γυναίκες δεν μπορεί να πληρώνουν το τίμημα των πολέμων.
• Η εργασία παραμένει πεδίο ανασφάλειας για τις γυναίκες: υψηλότερη ανεργία, επισφαλείς μορφές απασχόλησης, μισθολογικό χάσμα και άνιση κατανομή της φροντίδας. Η μητρότητα εξακολουθεί να λειτουργεί ως εμπόδιο επαγγελματικής εξέλιξης όταν δεν συνοδεύεται από ουσιαστικές πολιτικές στήριξης. Το τραγικό δυστύχημα στη Βιολάντα δείχνει πόσο επισφαλής παραμένει η εργασία για τις εργαζόμενες και πόσο δύσκολα συνδυάζεται με τις οικογενειακές υποχρεώσεις. Στεκόμαστε στο πλευρό των εργαζόμενων γυναικών και απαιτούμε αποτελεσματικά μέτρα πρόληψης ατυχημάτων στον χώρο εργασίας.
• Η υποχρεωτική συνεπιμέλεια, όπως θεσμοθετήθηκε, δεν λαμβάνει επαρκώς υπόψη περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας και δεν διασφαλίζει πάντα το συμφέρον του παιδιού και την προστασία των γυναικών-θυμάτων κακοποίησης.
• Η εφαρμογή διεθνών συμβάσεων, όπως η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, παραμένει ανεπαρκής χωρίς μηχανισμούς προστασίας και τιμωρίαςτων δραστών.
Δεν αποδεχόμαστε μια κοινωνία όπου η ζωή και η αξιοπρέπεια των γυναικών απειλούνται, όπου η βία συγκαλύπτεται πίσω από νομικούς τύπους και όπου ο πόλεμος παρουσιάζεται ως λύση.
Διεκδικούμε:
• Τη νομική αναγνώριση του όρου «γυναικοκτονία» στον Ποινικό Κώδικα.
• Την πλήρη και ουσιαστική εφαρμογή της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης.
• Την κατάργηση του νόμου για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια και τη διαμόρφωση πλαισίου που θέτει στο επίκεντρο την ασφάλεια των γυναικών και το συμφέρον του παιδιού.
• Την ενίσχυση των δομών πρόληψης και στήριξης θυμάτων έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας.
• Μέτρα για αξιοπρεπή εργασία, ίση αμοιβή για ίσης αξίας εργασία, μείωση του μισθολογικού χάσματος, ασφάλεια και προστασία από κάθε μορφή παρενόχλησης.
• Αύξηση δημόσιων δομών φροντίδας παιδιών, ηλικιωμένων και ΑμεΑ.
• Εκπαιδευτικά προγράμματα για την καταπολέμηση των έμφυλων στερεοτύπων.
• Πολιτικές ειρήνης και σεβασμό των λαών και των δικαιωμάτων τους.
Η 8η Μάρτη δεν είναι γιορτή. Είναι ημέρα αγώνα. Μέχρι η ισότητα να γίνει πραγματικότητα.
