” Πες µου µια λέξη, αυτή τη µόνη λέξη…
Ο ήλιος πια θα φέξει… Θα ‘ρθει η χλωµή αυγή…’’
Πριν λίγες ηµέρες έφυγε απ’ τον µάταιο τούτο κόσµο µια εξαιρετική ηθοποιός και µαζί της µοιάζει να ρίχνει αυλαία µια ολόκληρη εποχή!
Από τη στήλη “Χρονογράφημα” στην εφημερίδα “ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ”
Η κυρία Μάρω Κοντού πάντα πρωταγωνιστούσε σε ταινίες επιπέδου, έχοντας επιβλητικό κι αξιοπρεπές παρουσιαστικό και ενσαρκώνοντας τύπους γυναικών, που δεν χρειαζόταν να νιαουρίζουν ή να σαχλαµαρίζουν για να γίνουν αγαπητοί από το ευρύ κοινό !
Μια γυναίκα που φθάνοντας τα 92 έτη, έζησε µια ζωή που τα είχε όλα: απώλεια, πόλεµο, αποτυχίες κι επιτυχίες, έρωτες και µοναξιά …αποδοχή και αναγνώριση !
Η οµορφιά της αριστροκρατική, ο λόγος της ευθύς και µετρηµένος, οι ρόλοι της καθηλωτικοί! Ποιος δεν θαύµασε την οµορφιά των νιάτων που χόρευανσφιχταγκαλιαστά στο «Αλίµονο στους νέους», ποια γυναίκα δεν ταυτίστηκε µε την Ελενίτσα στο «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» ή ποιος δεν δάκρυσε όταν το κινηµατογραφικό ζευγάρι Κοκοβίκου συζητούσε αντικριστά στην ταινία του Παπακαλιάτη «ΑΝ»…
– «Αν δεν γυρνούσα κυρία Ελενίτσα µου, τι θα έκανες;»
– «Η αγάπη σου δεν είµαι εγώ ;»
– «Ναι , τι θα έκανες ;»
Τον κοιτά και την κοιτά στα µάτια …και δίχως κανέναν δισταγµό…
– «Θα πέθαινα Αντωνάκη µου.»
Με τελεία στο τέλος …µε βεβαιότητα… όχι µε θαυµαστικό χάριν εντυπωσιασµού!
Αλήθεια, πόσο ξένο ακούγεται πλέον αυτό στις ηµέρες µας που οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει να φλερτάρουν, να προσπαθούν να χτίσουν µια σχέση και να την κρατήσουν… ν’ αγαπούν πραγµατικά και να το δείχνουν !
Σήµερα, κάποιοι άνδρες σκοτώνουν µ’ ευκολία την γυναίκα που «αγάπησαν»… και οι πιο «ευαίσθητοι» ανάµεσά τους, απλά την κακοποιούν λεκτικά ή σωµατικά …
Σήµερα, κάποιες γυναίκες επιδίδονται στο κυνήγι του κύριου τέλειου… µετρώντας τα «αισθήµατα» σε ευρώ! Και µετά απορούν που ο άλλος τις θεωρεί αντικείµενο προς οποιαδήποτε χρήση!
Σήµερα, αγόρια και κορίτσια µιλούν µ’ απίστευτη ευγλωττία για βίντεο πορνογραφικού περιεχοµένου και σεξουαλικά βοηθήµατα … και ελάχιστα απ’ αυτά ζουν την πρώτη τους φορά µε κάποιον ή κάποια που ερωτεύτηκαν, διεκδίκησαν και κατέκτησαν ερωτικά !
«Φασώνονται» και αυτό είναι όλο !
Πώς γίναµε τόσο πεζοί… Γιατί αφήνουµε την χαρά της ζωής να µας προσπεράσει… Γιατί µάθαµε να µην προσπαθούµε… Γιατί δεν αγγιζόµαστε πια;
Ακόµα και στον κινηµατογράφο, ο οποίος περνάει στο κοινό, αθόρυβα µα αποτελεσµατικά, µοντέλα ζωής απουσιάζουν οι ταινίες αγάπης …
Παντού κυνήγι χρήµατος, δόξας κι επικράτησης… κι ατέλειωτη βία !
Αφήστε, που πλέον, προσπαθούν να περάσουν την µοναχικότητα ως πλεονέκτηµα !
Στην ζωή υπάρχουν όλα …και η συντροφικότητα και η µοναχικότητα! Κανένα δεν πρέπει να θεωρείται ως κανόνας !
Πάντα το να µοιράζεσαι οµορφαίνει την ζωή… αρκεί η σχέση να ‘ναι υγιής… αλλιώς …”πιο καλή η µοναξιά” που λέει και το λαϊκό άσµα!
Οι άνθρωποι, όταν είναι, πραγµατικά, µαζί ανθίζουν, αισιοδοξούν κι επενδύουν στο αύριο! Αυτό και µόνον αυτό αξίζει προσπάθειας ,σε µια εποχή που προσπαθεί να µας πείσει, πως τα πάντα είναι ζοφερά και ανούσια !
Ερωτευθείτε γιατί χανόµαστε !