Ναι… συνεχίζει να υπάρχει αυτή η κατηγορία ανθρώπων,ακόµα και στις µέρες µας που βασιλεύει ο υλισµός, ο κυνισµός και ο εγωισµός ! Είναι αυτοί, που µε διάπλατο χαµόγελο, θα σε χαιρετίσουν στον δρόµο, αυτοί, που θα βοηθήσουν έναν ηλικιωµένο, ένα παιδί, δίχως δεύτερη σκέψη, αυτοί, που ακόµα κι αν η ζωή τους καταρρέει θα βρουν τρόπο να σταθούν σε κάποιον που τους έχει ανάγκη.
Αυτοίπου σιγοχορεύουν στο άκουσµα µιας ωραίας µελωδίας µε κάποια ίσως συστολή… αυτοί που δακρύζουν σε µια µελό ταινία …αυτοί που γράφουν στίχους…Είναι άνθρωποι που διυλίζουν τα πάντα διαµέσου της ψυχής …
Από τη στήλη “Χρονογράφημα” στην εφημερίδα “ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ”
Κι αν ισχύει αυτό που λένε πως τα µάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής, τότε γι’ αυτό τα µάτια τους είναι πάντα υγρά…Αναβλύζουν συναισθήµατα κι όχι απλά εικόνες …
∆εν είναι τυχαίο που ένα µεγάλο ποσοστό αυτών το συναντάς σε καλλιτεχνικά επαγγέλµατα !Οι άνθρωποι υψηλής ευαισθησίας είναι συνήθως χαρισµατικοί,δηµιουργικοί ,στοχαστικοί και οραµατιστές µε µεγάλη ενσυναίσθηση! Γι’ αυτό ίσως και είναι τόσο ξεχωριστοί !
Όµως, αυτό χαρακτηριστικό που για κάποιους είναι ευχή, για άλλους είναι κατάρα !
Η ευαισθησία κάνει τον άνθρωπο να βιώνει τα πάντα µ έντονο τρόπο και δυστυχώς κάποιοι δεν έχουν την δυνατότητα να διαχειριστούν τα συναισθήµατά τους µε τέτοιο τρόπο ώστε να χουν ισορροπία στη ζωή τους .
Αισθάνονται συχνά εξαντληµένοι από την ένταση της καθηµερινότητας ,βάζουν συχνά τις ανάγκες των άλλων πάνω απ’ τις δικές τους , µ’ αποτέλεσµα να χάνουν τον εαυτό τους . Κάνουν σκληρή αυτοκριτική και υπεραναλύουν κάθε λεπτοµέρεια .Πληγώνονται εύκολα και αποµονώνονται . Αυτό έχει ως αποτέλεσµα να είναι ευάλωτοι κι επιρρεπείς σε καταχρήσεις (υπερφαγία,αλκοόλ ,ναρκωτικά ) που θα τους προφέρουν έστω και προσωρινά µια στιγµή ευφορίας!
Ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν και ο λαοφιλής καλλιτέχνης που κηδεύτηκε, χθές , µόλις στα 54 του έτη ,προδοµένος από την καρδιά του και τους ανθρώπους που χε γύρω του. Ένας άνθρωπος που βίωνε ταυτόχρονα την λατρεία των θαυµαστών , την απόλυτη µοναξιά και τον πόλεµο µε τον εαυτό του .
Όλοι τον νιώσαµε , τον συµπονέσαµε και τον κλάψαµε !Από τον πιο φτωχό έως τον πιο πλούσιο !
Ένας συνάδελφός του είπε :
« Το χω βάρος …Μ’έπαιρνε για ενάµισι µήνα τηλέφωνο και λόγω υποχρεώσεων δεν απάντησα ποτέ …»
Οι άνθρωποι δεν αντέχουµε τον πόνο …και κάνουµε τ’ αδύνατα –δυνατά για να µείνουµε µακριά απ’ αυτόν !
Όταν βλέπουµε κάποιον εξαρτηµένο από ουσίες τον περιθωριοποιούµε , τον χλευάζουµε και τον κρίνουµε ως εγκληµατία .
Ο µπεκρής ,ο πρεζάκιας … στις χαµηλές τάξεις …
Ο µποέµ ,ο κοκάκιας …στην υψηλή κοινωνία …
Πόσο άδικο …
Το ίδιο ακριβώς πράττει και η κοινωνία και η πολιτεία … Οι ηθικοί αυτουργοί του εγκλήµατος που συντελείται χρόνια τώρα στις πλάτες των ανυποψίαστων πολιτών .
Αν η ζωή ,όπως φαίνεται , συνεχίσει να γίνεται ολοένα και σκληρότερη ,οι άνθρωποι θα πρέπει ν’ αρχίσουµε να γινόµαστε πιο αλληλέγγυοι κι όχι ψυχροί εκτελεστές των αδυνάτων.
Κι αν πρέπει ν’ απαιτήσουµε κάτι απ’ το Κράτος είναι σχολεία και δοµές που να παρέχουν την σωστή πληροφόρηση και θωράκιση των παιδιών απέναντι στις ψυχολογικές διαταραχές και τους εθισµούς !
Οι ευαίσθητοι άνθρωποι θα µπορούσαν να εγγυηθούν ένα καλύτερο µέλλον για τον πλανήτη ,αρκεί να ζούν σε µια ευνοµούµενη κοινωνία που θα τους προστατεύει.