Πριν από λίγες ηµέρες, στις 26 Ιουνίου, τιµήθηκε η Παγκόσµια Ηµέρα κατά των Ναρκωτικών, όµως η πραγµατικότητα δεν επιτρέπει κανέναν εφησυχασµό.
Η µάστιγα των εξαρτησιογόνων ουσιών εξακολουθεί να εξαπλώνεται µε ανησυχητικούς ρυθµούς, καταστρέφοντας ζωές, διαλύοντας οικογένειες και υπονοµεύοντας το µέλλον της κοινωνίας. Πίσω από τους αριθµούς και τις στατιστικές κρύβονται ανθρώπινες τραγωδίες, νέοι άνθρωποι που χάνονται και γονείς που βιώνουν έναν καθηµερινό εφιάλτη.
Κανείς πλέον δεν µπορεί να ισχυριστεί ότι το πρόβληµα αφορά µόνο τα µεγάλα αστικά κέντρα. Η διακίνηση και η χρήση ναρκωτικών έχουν εισβάλει ακόµη και στις µικρότερες τοπικές κοινωνίες, όπως αποδεικνύουν σχεδόν καθηµερινά οι συλλήψεις και οι εξαρθρώσεις κυκλωµάτων που ανακοινώνει η Γενική Αστυνοµική ∆ιεύθυνση ∆υτικής Ελλάδας, µε περιστατικά που αγγίζουν και την περιοχή της Αιγιάλειας.
Οι επιτυχίες της Ελληνικής Αστυνοµίας είναι αναµφίβολα σηµαντικές, όµως από µόνες τους δεν αρκούν. Όσο υπάρχουν άνθρωποι πρόθυµοι να εκµεταλλεύονται την ανθρώπινη αδυναµία για εύκολο και αδίστακτο κέρδος, τόσο θα γεννιούνται νέα κυκλώµατα. Η καταστολή είναι απαραίτητη, αλλά δεν µπορεί να υποκαταστήσει την πρόληψη.
Η ουσιαστική µάχη κερδίζεται µέσα στην οικογένεια, στο σχολείο και στην κοινωνία. Εκεί όπου καλλιεργούνται αξίες, ενισχύεται η αυτοεκτίµηση των νέων και δηµιουργούνται οι προϋποθέσεις ώστε να µπορούν να πουν ένα αποφασιστικό «όχι» σε κάθε µορφή εξάρτησης.
Η ενηµέρωση των παιδιών δεν µπορεί να περιορίζεται σε επετειακές εκδηλώσεις και ευχολόγια. Απαιτείται συνεχής διάλογος, υπεύθυνη στάση από τους γονείς, ενεργός ρόλος της εκπαιδευτικής κοινότητας και ουσιαστικές πολιτικές πρόληψης από την Πολιτεία. Η κοινωνία δεν έχει την πολυτέλεια να αντιµετωπίζει το πρόβληµα αποσπασµατικά ή να κλείνει τα µάτια µέχρι να χτυπήσει την πόρτα του διπλανού ή, ακόµη χειρότερα, του δικού της σπιτιού.
Ο «λευκός θάνατος» δεν γνωρίζει σύνορα, ηλικίες και κοινωνικές τάξεις. Η αντιµετώπισή του απαιτεί διαρκή επαγρύπνηση, συνεργασία όλων των φορέων και συλλογική ευθύνη. Αν πραγµατικά θέλουµε να προστατεύσουµε τη νέα γενιά, οφείλουµε να περάσουµε από τα λόγια στις πράξεις.
Η µάχη κατά των ναρκωτικών δεν κερδίζεται µόνο µε συλλήψεις και εξαρθρώσεις κυκλωµάτων. Κερδίζεται κυρίως µε πρόληψη, παιδεία και συστηµατική ενηµέρωση, αλλά και µε µια κοινωνία που δεν εθελοτυφλεί απέναντι στο πρόβληµα. Η προστασία της νέας γενιάς ξεκινά πρωτίστως από την οικογένεια, συνεχίζεται στο σχολείο και αποτελεί συλλογική ευθύνη όλων µας.