Ξεκαλοκαιριάζω κοντά στη θάλασσα και στις πρασινάδες της φύσης. Στις 15 του τρέχοντος μήνα έληγε η προθεσμία για την κοπή των χόρτων και
Από τη στήλη “Εγώ σου λέω τον πόνο μου,
κι εσύ μου γράφεις «γράψ΄ τα», στην εφημερίδα “ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ”
όποιας άλλης εύφλεκτης ύλης, στα πλαίσια της πρόληψης των πυρκαγιών. Κι άμα έληγε η προθεσμία, τι έγινε; Επειδή του Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει, όσο έφτανε το μάτι μου, καμιά συμμόρφωση δεν παρατηρήθηκε. Τα παλαιά υποδήματα λειτούργησαν κι εδώ, όπως και σε πλείστα άλλα τεκταινόμενα. Αλλά – απ’ εδώ ξεκινάει το ρωμαίικο του πράγματος – μόλις ανακοινώθηκε η εβδομαδιαία παράταση, μονομιάς συνέβη ολική μεταμόρφωση! Από τις 16 του μηνός τα πάσης μορφής χορτοκοπτικά πήραν φωτιά! Λες κι ήταν με αναμμένη τη μηχανή και περίμεναν να λήξει η κανονική περίοδος και ν’ αρχίσει η μετα-κανονική. Ένα πράμα μυστήριο! Πώς ερμηνεύεται αυτό; Μάλλον, οι Έλληνες έχουμε “ψυχολογικό”, με το λήμμα “κανών” και τα εξ αυτού παράγωγα (κανονικότης, κανονικός κ.λπ.). Αλλιώς δεν ερμηνεύεται το φαινόμενο. Άρα, τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση, η εκάστοτε κυβέρνηση; Είναι απλό: να βάζει μπροστά την παράταση και μετά την κανονική διάρκεια! Υγεία να ‘χουμε και λύσεις υπάρχουνε.