Η διάβρωση των ακτών στην Αιγιάλεια δεν αποτελεί πλέον ένα απλό φυσικό φαινόµενο, αλλά µία κρίσιµη κοινωνικοοικονοµική πρόκληση που απαιτεί άµεση και συντονισµένη παρέµβαση από την Πολιτεία. Η παραθαλάσσια ζώνη της περιοχής αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της τοπικής οικονοµίας, καθώς η τουριστική κίνηση κατά τους καλοκαιρινούς µήνες εξαρτάται άµεσα από την προσβασιµότητα και την ποιότητα των παραλιών. Η συνεχής απώλεια εδάφους λόγω της διάβρωσης όχι µόνο µειώνει την αισθητική και λειτουργική αξία της ακτής, αλλά δηµιουργεί σοβαρές οικονοµικές επιπτώσεις για τον τουρισµό, τις επιχειρήσεις και κατ’ επέκταση, για ολόκληρη την τοπική κοινωνία.
Παρά τις πρωτοβουλίες του ∆ήµου Αιγιάλειας και τις µελέτες που πραγµατοποίησε η Περιφέρεια ∆υτικής Ελλάδας σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών, τα µέτρα παραµένουν κυρίως θεωρητικά ή πιλοτικά, χωρίς να εφαρµόζεται ένα ολοκληρωµένο σχέδιο προστασίας.
Η εµπειρία των πρόσφατων έντονων βροχοπτώσεων στην Αιγιάλεια ανέδειξε µε δραµατικό τρόπο την ευθραυστότητα των ήδη διαβρωµένων ακτών. Περιοχές που θεωρούνταν επισκέψιµες έγιναν απροσπέλαστες, οι ζηµιές επεκτάθηκαν και η ανάγκη για ουσιαστική παρέµβαση έγινε ακόµα πιο επιτακτική.
Το ζήτηµα της διάβρωσης δεν αφορά µόνο τη φυσική απώλεια εδάφους. Έχει και βαθύ κοινωνικό και οικονοµικό αντίκτυπο, καθώς πλήττει τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις, τον τουρισμό και τις υποδοµές της παραθαλάσσιας ζώνης. Η αντιµετώπιση του φαινοµένου απαιτεί στρατηγική προσέγγιση, η οποία θα συνδυάζει τεχνικές λύσεις όπως η προστασία µε κυµατοθραύστες, η αναπλήρωση της άµµου, η φύτευση παράκτιας βλάστησης, αλλά και θεσµικά µέτρα που να εξασφαλίζουν συντονισµό µεταξύ δήµου, περιφέρειας και κεντρικής κυβέρνησης.
Η καθυστέρηση στην υλοποίηση τέτοιων µέτρων αποτελεί πραγµατικό ρίσκο για το µέλλον της Αιγιάλειας. Τα καιρικά φαινόµενα κάθε φορά που συµβαίνουν διογκώνουν το πρόβληµα αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την έλλειψη ουσιαστικής πολιτικής βούλησης. Χωρίς συντονισµένες παρεµβάσεις, η κατάσταση θα συνεχίσει να επιδεινώνεται, µε οικονοµικές απώλειες και κινδύνους για τη δηµόσια ασφάλεια.
Συνεπώς, η ανάγκη για ένα ολοκληρωµένο και εφαρµοστέο σχέδιο διαχείρισης της διάβρωσης εκτός από τεχνική ή περιβαλλοντική απαίτηση, αποτελεί συνάµα και κοινωνική αναγκαιότητα. Η Πολιτεία οφείλει να αναλάβει άµεσα δράση, συνδυάζοντας επιστηµονική τεκµηρίωση, χρηµατοδότηση και θεσµική ευθύνη, ώστε η Αιγιάλεια να µπορέσει να διατηρήσει τη φυσική και οικονοµική της βιωσιµότητα, προστατεύοντας ταυτόχρονα την παραθαλάσσια ζωή και την τοπική κοινωνία από τις ολοένα αυξανόµενες συνέπειες της διάβρωσης.
Από την εφημερίδα “ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ”