Κάθε χρόνο, μετά τη συγκομιδή, η ελληνική ύπαιθρος γεμίζει καπνούς από χωράφια όπου καίγονται τα υπολείμματα των καλλιεργειών. Για πολλούς αγρότες, η καύση θεωρείται εύκολη και οικονομική λύση για τον καθαρισμό των χωραφιών, ωστόσο οι κίνδυνοι που κρύβει δεν πρέπει να υποτιμώνται.
Μια μικρή απροσεξία ή ένα ξαφνικό φύσημα ανέμου μπορεί να μετατρέψει μια ελεγχόμενη φωτιά σε ανεξέλεγκτη, επεκτεινόμενη γρήγορα σε γειτονικές καλλιέργειες ή δασικές εκτάσεις. Τα περιστατικά όπου η καύση υπολειμμάτων οδηγεί σε μεγάλες πυρκαγιές δεν είναι λίγα, θέτοντας σε κίνδυνο περιουσίες, φυσικό πλούτο και ανθρώπινες ζωές.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι η καύση απαιτεί αυστηρή προετοιμασία, κυρίως γνώση, αλλά και σωστή ενημέρωση για τις επιτρεπόμενες περιόδους, λήψη άδειας από τις αρμόδιες αρχές, αποφυγή καύσης σε ημέρες με υψηλό κίνδυνο πυρκαγιάς και δημιουργία ζωνών προστασίας γύρω από τη φωτιά. Επιπλέον, η παρουσία νερού ή άλλων μέσων κατάσβεσης και η συνεχιζόμενη επιτήρηση της φωτιάς είναι απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια.
Η σύγχρονη γεωργία προσφέρει όμως και πιο φιλικές προς το περιβάλλον εναλλακτικές, όπως ενσωμάτωση των υπολειμμάτων στο έδαφος ή κομποστοποίηση, μειώνουν τον κίνδυνο πυρκαγιάς και βελτιώνουν τη γονιμότητα του εδάφους.
Τελικά, το θέμα ξεπερνά τη νομοθεσία και γίνεται ζήτημα ευθύνης. Γιατί η πρόληψη των πυρκαγιών ξεκινά από τον ίδιο τον αγρότη. Με ενημέρωση και υπευθυνότητα, είναι δυνατόν να προστατευτεί η περιουσία, το περιβάλλον και η τοπική κοινωνία. Μια στιγμή αμέλειας μπορεί να έχει συνέπειες ανεπανόρθωτες, γιατί η φωτιά, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε όλοι, δεν συγχωρεί λάθη.
ΦΡΟΣΩ ΣΤΙΒΑΧΤΟΠΟΥΛΟΥ – ΣΤΑΥΡΙΔΗ
