Απέλπιδες προσπάθειες!

Κοινώς, τρέχουµε και δεν προλαβαίνουµε  !

Τι  κι αν  από Συριζαίοι  ασυµβίβαστοι  γίναµε  ελαφρο ή σκληρο- µνηµονιακοί  για το καλό του τόπου…

Τι  κι αν ξεκινήσαµε µε φόρα  δίαιτα, να µας βρει το καλοκαίρι  αδυνατισµένους και καλλίγραµµους  και  στον µήνα πάνω  πέσαµε µε τα µούτρα  στα παγωτά και τις µπύρες…

Τι  κι αν οι δόσεις  γίνανε  εκατό. Με τί να πληρώσεις αν  δε σου ΄χει µείνει ευρώ  για ευρώ;;;

Τι  κι  αν  µετά  από χρόνια  ψυχανάλυσης  κατέληξες  στο  ποιος  είσαι και στο τι  θες  απ’ την ζωή, µα  ελπίδα για ελπίδα  δε σου  αφήνουν   για να το πραγµατώσεις…

……………………………………………………………………………………………………….

Είναι  βρε  παιδί  µου µερικές  φορές, που λες δεν  γίνεται, µουτζωµένο µ’ έχουν !

Αίµα να ΄χεις  φτύσει  για  να  φτάσεις στο ποθητό  αποτέλεσµα  και  να  µην  λέει  να συνωµοτήσει  το  σύµπαν  µαζί σου…

……………………………………………………………………………………………………….

– «Για  να πετύχεις  στην ζωή, έλεγε η  γιαγιά  µου, ή  να παντρευτείς  πλούσιο… ή  να  εκπληρώσεις  στο ακέραιο  τις φιλοδοξίες  σου να κυνηγήσεις  αυτό  που πιστεύεις  πως αξίζεις  δηλαδή  !

»  Και την  γνώµη  της  γιαγιάς  την εµπιστεύοµαι  …πόλεµο έζησε  !

∆ε πάνε λοιπόν  να  µας λένε  απέλπιδες ! Στο χέρι µας είναι  να γεννήσουµε την ελπίδα, αρκεί  να δουλέψουµε σκληρά γι’ αυτήν και  να µην αφήσουµε τις άσχηµες συγκυρίες να πτοήσουν το ηθικό µας!

Μακάρι, κάποτε και  η  Ελλάδα  µας ,η άµυαλη αυτή  και φυγόπονη   κόρη να πάψει  ν’αναζητά  τον πλούσιο  µνηστήρα  και  να πολεµήσει  για  τ’ όνειρο  της  αυτοχθονίας, της  αυτάρκειας  και  της ευηµερίας  µε νύχια και µε δόντια !

AΓΓΕΛΑ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ (Απόσπασμα από το χρονογράφημα στον «ΤΥΠΟ ΤΗΣ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ» Πέμπτη 18/6-2015)