Χριστίνα Αλεξοπούλου: 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή, 100 χρόνια μνήμης και δημιουργίας

Η 14η Σεπτεμβρίου έχει οριστεί από τη Βουλή των Ελλήνων ως ημέρα μνήμης για την γενοκτονία του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας. Φέτος η ημέρα αυτή είναι ιδιαίτερη καθότι συμπληρώνονται 100 χρόνια από τον ξεριζωμό και την καταστροφή της ελληνικής Ιωνίας.

Ένα τραγούδι της εποχής περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο τα γεγονότα: «κάψανε τη Σμύρνη, πήραν τ’ Αϊβαλί, κλαίει όλη η Μικρασία την καταστροφή». Μελετώντας κανείς τις πολλές μαρτυρίες των προσφύγων και των στρατιωτών, για τα μαρτύρια που υπέστησαν, καταλαβαίνουμε γιατί ο Αμερικανός προξενος της Σμύρνης Τζορτζ Χόρτον το 1922, αναφώνησε : «ντρέπομαι που ανήκω στο Ανθρώπινο είδος».

Όσοι Έλληνες γλίτωσαν από τις θηριωδίες μετέφεραν μαζί τους το τεράστιο ιστορικό και πολιτιστικό οικοδόμημα και την αστείρευτη κληρονομιά της ελληνικής κοιτίδας της Μικράς Ασίας. Χιλιάδες πρόσφυγες έφτασαν και στην Πάτρα και παρά τις δυσκολίες αρχικά, η συμβολή τους στην οικονομία και στον πολιτισμό της πόλης είναι τεράστια.

Φέτος, ειδικά, στέλνουμε παντού στο εξωτερικό, κυρίως στους γείτονές μας, το ξεκάθαρο μήνυμα ότι η μνήμη δε θαμπώνει και η Ιστορία, όσο κι αν προσπαθήσουν κάποιοι, δεν παραποιείται, δεν παραχαράσσεται, δεν πλαστογραφείται. Η Ελλάδα επιθυμεί πάντα την ειρήνη, τη συνεργασία και τη σταθερότητα. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη εγγύηση για το μέλλον, από την αναγνώριση, έστω και καθυστερημένα, των γεγονότων που έχουν συμβεί στο παρελθόν. Το πιο σημαντικό βήμα, η πιο βαθιά θεμελίωση ενός κοινού μέλλοντος, απαιτεί σήμερα την αναγνώριση από την Τουρκία, των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν. Την αναγνώριση και μια ειλικρινή συγγνώμη.